Σ’ έναν αστυνομικό σταθμό της Λευκωσίας, ένα συνηθισμένο πρωινό διακόπτεται από έναν ασυνήθιστο επισκέπτη.

Ο Ελευθέριος Ελευθερίου μπαίνει κρατώντας μια μαύρη τσάντα και ζητά να δει τον προϊστάμενο. Ο λόγος; Θέλει να καταγγείλει… τον εαυτό του.

Όμως τίποτα δεν είναι τόσο απλό.

Καθώς οι διάλογοι ανάβουν, οι ρόλοι μπερδεύονται και η εξουσία δοκιμάζεται, το γραφείο μετατρέπεται σε σκηνή σύγκρουσης: νόμος εναντίον συνείδησης, καθήκον εναντίον βολέματος, φόβος εναντίον θράσους. Η μαύρη τσάντα γίνεται σύμβολο απειλής — και καθρέφτης μιας κοινωνίας που έχει μάθει να κρύβει, να σωπαίνει, να «περνά».

Γύρω τους, η Κύπρος της μνήμης και της σκόνης: η κατοχή, τα κόμματα, οι προαγωγές, τα «μέσα», οι μικρές και μεγάλες παραβάσεις που συσσωρεύονται μέχρι να γίνουν κανονικότητα. Και κάπου εκεί, ένα ερώτημα που κανείς δεν θέλει πραγματικά να απαντήσει: Ποιος είναι ο αληθινός παραβάτης;

Μια καυστική, σκοτεινά κωμική και βαθιά πολιτική ιστορία για την ευθύνη, την ενοχή και την ψευδαίσθηση της ελευθερίας.

Εδώ «όλοι ξέρουν» — και κανείς δεν φταίει.
Όλοι αθώοι. Όλοι βολεμένοι. This is Cyprus.