Ο Μάριος Αγαθοκλέους προσεγγίζει την ποιητική συλλογή Δυτικά της λήθης του Μπάμπη Αναγιωτού με δοκιμιακή διαύγεια και αναγνωστική ευαισθησία. Επιλέγοντας επτά ποιήματα ως «κωπηλάτες», χαρτογραφεί μια στοχαστική διαδρομή μέσα στο έργο, αναδεικνύοντας τη σχέση βιώματος και μορφής, έρωτα και μετασχηματισμού, μνήμης και απώλειας, γλώσσας και ηθικής στάσης.

Το βιβλίο λειτουργεί ως ερμηνευτικό σχόλιο και ταυτόχρονα ως υπενθύμιση της δύναμης της ποίησης να αποκωδικοποιεί τον κόσμο. Με καθαρή επιχειρηματολογία και σεβασμό στο ποιητικό κείμενο, ο συγγραφέας φωτίζει τους μηχανισμούς της ποιητικής δημιουργίας και της αναγνωστικής εμπειρίας.

Ένα δοκίμιο για την ποίηση ως αισθητική πράξη και ως πράξη ελευθερίας.