Μεθόρια Ποιήματα

Μεθόρια Ποιήματα

€10.00

Μια ανθολογία ποίησης όπου άνθρωποι με προβλήματα σχέσεων και διαταραχές της προσωπικότητας, μοιράζονται εμπειρίες και δουλεύουν με την ποίηση και το θέατρο. Το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» της Αλεξάνδρας Ζαμπά στο «Κέντρο Ημερήσιας Ψυχικής Φροντίδας Boemondo» της Ρώμης λοιπόν, έγινε πεδίο διαλόγου που βασίζεται στην ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών.

Author: Αλεξάνδρα Ζαμπά more info

Εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» στη Ρώμη – Ανθολογία Ποίησης

Πριν από μερικά χρόνια ένιωσα την ανάγκη να αρχίσω μια διαρκή σχέση με το «Κέντρο Ημερήσιας Ψυχικής Φροντίδας Boemondo» της Ρώμης, που φροντίζει και βοηθάει ανθρώπους με προβλήματα σχέσεων και διαταραχές της προσωπικότητας, να μοιραστούν εμπειρίες και να δουλέψουν με την ποίηση και το θέατρο. Αναφερόμαστε σε ανθρώπους πλούσιους σε συναισθήματα, τον οποίο πλούτο αποτυγχάνουν να αναπτύξουν ώστε να ζήσουν ενταγμένοι στην κοινωνία. Το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» λοιπόν, έγινε πεδίο διαλόγου που βασίζεται στην ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών.

Ξεκίνησα μια διαδρομή στις λέξεις που γίνονται σκέψεις, λέξεις κλειδιά αναδυόμενες από συζητήσεις της ομάδας. Όντως για να ζεις ολοκληρωτικά τη ζωή είναι απαραίτητη, η γοητεία του γλωσσικού παιχνιδιού και της φωνητικής έκφρασης της ποίησης.

Το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» μας επέτρεψε να γράψουμε τη ποιητική ανθολογία «Μεθόρια Ποιήματα», να συναντήσουμε τις βαθιές λέξεις των χρηστών, να τις φέρουμε στην επιφάνεια και να παράξουμε ομαδικά πραγματικές θεατρικές και ποιητικές εμπειρίες.

Additional Information

Συγγραφέας

Αλεξάνδρα Ζαμπά

ISBN

978-9963-255-52-8

Έκδοση

Σελίδες

116

Γλώσσα

Δίγλωσσο (Ελληνικά, Ιταλικά)

Έτος

2017

Reviews

There are no reviews yet.

Be the first to review “Μεθόρια Ποιήματα”

Need Help? Contact Us Leave Feedback

Categories: , , .

Tags: , .

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ “ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ” – Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Υπάρχουν πράγματα που περιμένoυν μια ζωή για να εμφανιστούν, αλλά όταν φθάνουν δεν λαμβάνουν υπομονή. Πριν από μερικά χρόνια ένιωσα την ανάγκη να αναπτύξω μια διαρκή σχέση με το “Κέντρο Ημερήσιας Ψυχικής Φροντίδας Boemondo” της Ρώμης, που υποστηρίζει τους ανθρώπους με προβλήματα σχέσεων και διαταραχές της προσωπικότητας, να μοιραστούν εμπειρίες και να δουλέψουν με την ποίηση και το θέατρο….

συνέχεια
Αναφερόμαστε σε ανθρώπους πλούσιους σε συναισθήματα, που ωστόσο αποτυγχάνουν στην προσπάθειά τους ν’ αναπτύξουν αυτόν τον πλούτο και να ενταχθούν κοινωνικά. Επιχειρούμε μια εναλλακτική δομή ψυχικής υγείας, με όχημα την ποίηση και το θέατρο, που στοχεύουν τον αποστιγματισμό της ψυχικής νόσου και στην ανάκαμψη και την εναλλακτική παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής και την αξιοποίηση του δυναμικού του λήπτη (χρήστη) πάνω και πέρα από τα στερεότυπα. Το πρόγραμμα εστιάζει την ουσία και όχι τις τυπικότητες. Οι ιδέες ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες και είναι σε σύμπνοια με τον έξω κόσμο, συγχρονίζοντας καλύτερα τον λήπτη υπηρεσιών ψυχικής υγείας με την εποχή του. Η καλλιτεχνική διάσταση δημιουργεί το όχημα ενός όχι μόνο θεραπευτικού αποτελέσματος, αλλά μιας συνολικής ανάκαμψης, σε ένα όχι στείρο κλινικό πλαίσιο, με δικαίωμα λόγου και έκφρασης ισότιμο για όλους.

Άρχισα το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές», με στόχο την υποστήριξη και την επέκταση της εκπαιδευτικής, πολιτιστικής και καλλιτεχνικής δέσμευσης του Κέντρου Ψυχικής Φροντίδας, ενθαρρύνοντας την δημιουργικότητα και την κριτική σκέψη των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας (πολλοί ακόμη τους αποκαλούν ασθενείς) μέσα από εμπειρίες που υφαίνουν ιστορίες και κάνουν να αναδυθούν προβλήματα καλά φυλαγμένα στα βάθη της ψυχής. Με την επίγνωση ότι όποιος ζει σε ένα περιβάλλον ολοκληρωτικής αποπροσωποποίησης δεν μπορεί παρά να ψηλαφίζει μια στεγνή και περιορισμένη γλώσσα, επαναλαμβανόμενη, χωρίς αποχρώσεις και εκπλήξεις. Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή της καθημερινότητας περιορίζεται σε μια απλή επανάληψη της σκέψης των άλλων ανθρώπων και δεν μπορείς παρά να χρησιμοποιείς μια γλώσσα άκαμπτη που ταξιδεύει σε ράγες λείες και ολισθηρές, που επιταχύνει το ρυθμό χωρίς να αφήνει καμία ευκαιρία να γίνει αισθητό το τοπίο και το αντικείμενο που γυρεύεις στο βάθος. Για να θρέψουμε μέσα μας αυτή την απρόσωπη γλώσσα, χάνονται μία μετά την άλλη οι λέξεις και η σημασία τους, και στην επαναληπτικότητα χάνεται η γοητεία του παιχνιδιού και η συναισθηματική προτροπή του φανταστικού. Με αυτόν τον τρόπο η γλώσσα μπαίνει σε ένα φέρετρο, νεκρό λεκτικό κέλυφος.

Προκειμένου να ξεπεραστεί η απάθεια, δηλαδή η αβουλησία και η νωθρότητα με την αναστολή της σκέψης ξεκίνησα το εργαστήριο με μεθόδους που μιλούν μια παγκόσμια γλώσσα, πλησιάζοντας σε άλλους πολιτισμούς, μια έκκληση στη φαντασία και την δημιουργικότητα, που ενθουσιάζει και αφήνει ένα σημάδι στην καθημερινή ζωή, μια διαδρομή στις λέξεις που γίνονται σκέψεις, λέξεις κλειδιά αναδυόμενες από συζητήσεις της ομάδας.

Όντως για να ζεις ολοκληρωτικά τη ζωή είναι απαραίτητη, όπως το ψωμί, η γοητεία του γλωσσικού παιχνιδιού και της φωνητικής έκφρασης της ποίησης.

Η ποίηση έχει την ίδια λειτουργία ενός ονείρου που πραγματοποιείται όπου κάθε λέξη ασκεί στις λέξεις συνεχόμενα μια δύναμη ακαταμάχητης έλξης.

«Επωάζοντας το όνειρο είναι σαν να ανοίγεις τις πόρτες του Θεού», είπε ο Ασκληπιός.

Με αυτόν τον διαλογικό τρόπο και συγκεκριμένη κατασκευή ποιητικών και θεατρικών έργων, πρόσφερα στους χρήστες του Κέντρου Ψυχικής Φροντίδας τα εργαλεία και τους τρόπους για να είναι δημιουργικοί, να διαμορφώσουν νέες ιδέες και νέους επαναπροσδιορισμούς τους ως κοινωνικά άτομα.

Το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» μας επέτρεψε να συναντήσουμε τις βαθιές απωθημένες λέξεις των χρηστών, να τις φέρουμε στην επιφάνεια και να παράξουμε πραγματικές θεατρικές και ποιητικές δημιουργίες μέσα από εμπειρίες και βιωματικές διαδράσεις . Πηγαίνοντας μπροστά σε αυτόν τον δρόμο φτάσαμε στη φιγούρα της μεταφοράς (σχήμα λόγου), ένα κεντρικό στοιχείο της ποίησης, τη διαδικασία απόκτησης γνώσεων και της ριζικά νέας επεξεργασίας. Μια εμπειρία όπου πολλές λέξεις λαμβάνονται όχι με την ίδια σημασία αλλά να ευρύνονται και σε άλλες έννοιες λέξεων κυρίως λόγω ομοιότητας στη χρήση τους. Η σημασία της χρήσης των λεκτικών διαφορών για τους χρήστες είναι ιδιαίτερα σπουδαία αν ληφθεί υπ’ όπόψη ότι μέσω αυτών η γλώσσα διευρύνεται, εμπλουτίζεται με διαφορετικές αποχρώσεις και νέες εκφραστικές δυνατότητες.

Ξεκινώντας από τις εμπειρίες που πραγματοποιήθηκαν, συνάντηση μετά τη συνάντηση, δημιουργήσαμε τους χαρακτήρες των ιστοριών, που παρουσιάζονται με μια χειρονομία απελευθέρωσης από τη βαρύτητα της αβουλίας του νου που εμποδίζει το σώμα. Στην διεύρυνση της μιμητικής ικανότητας της δική τους φωνής, διηγηθήκαμε τα συναισθήματα και τις επιθυμίες μέσα από ήχους, τραγούδια και εικόνες. Με αυτό τον τρόπο δίνεται στους λήπτες ψυχικής υγείας χώρος ανάπτυξης των θετικών τους στοιχείων, ενίσχυσης της πολλαπλής τους νοημοσύνης, έκφρασης και δημιουργίας.

Το εργαστήριό μας έχει δημιουργήσει μια γλώσσα φανταστικό-ποιητική, χρησιμοποιώντας τις παραδόσεις και τεχνικές από το θέατρο των σκιών και της ποίησης, για να αφηγηθεί κόσμους καλά ριζωμένους στη γη και με ένα τεράστιο ουρανό πάνω από το κεφάλι.

Ιδιαίτερης σημασίας για εμάς ήταν η περισυλλογή και μελέτη των ελληνικών μύθων, για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ποικιλίας των συναισθημάτων και της διαταραχής της σκέψης με τη σύντομη λογική του μύθου, χρήσιμη εποικοδομητικά για να δώσει νόημα και σχήμα στο χάος του μυαλού τους, να ξεπεράσουν το φόβο του εαυτού και του άλλου, να μάθουν να πλέκουν την ακαταστασία της ζωής στην τάξη του μύθου.

Σε αυτόν τον διάλογο που βασίζεται στην ομαδική εργασία, για να πλεύσει κανείς μακριά από την ακτή και να είναι σίγουρος ότι θα έρθει πίσω όταν θελήσει, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε δομές στήριξης και να κρατήσουμε τα δίχτυα της ασφαλείας ορατά. Για να οικοδομήσουμε ένα νέο τρόπο κατανόησης της πραγματικότητας και των δομικών στοιχείων της ζωής, κάναμε ένα ταξίδι προς αναζήτηση της διάστασης του χρόνου με τη γλώσσα της ποίησης, εντοπίζοντας και υφαίνοντας με τους συμμετέχοντες, οι οποίοι ζουν στην άβυσσο της μοναξιάς, τις λέξεις της ολοκλήρωσης και της ομαδικής εργασίας. Όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές για την έκφραση ενός υποβρύχιου κόσμου που τους μπλοκάρει, χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του σώματος, με χειρονομίες, όπως το χάδι, η αγκαλιά και η χειραψία.

Τα σαράντα τρία ποιήματα που συνθέτουν το βιβλίο «Μεθόρια Ποιήματα» είναι το κοινό αποτέλεσμα του εργαστηρίου, στη διάρκεια μιας συνεχιζόμενης, διαλεκτικής και προοδευτικής διαδικασίας.

Δίπλα και μέσα από την παραγωγή των κειμένων, το εργαστήριο «Ποίηση και Σκιές» οδήγησε τους χρήστες να ζήσουν με τρόπο λιγότερο κρυφό, ανώνυμο, αφηρημένο και απρόσωπο. Τους έφερε να γνωριστούν μεταξύ τους και με τον υπόλοιπο κόσμο με νέα αυτοπεποίθηση, με μια ζωτική διάθεση, χαρούμενη, δημιουργική, πιο αυτόνομη και υποστηρικτική ταυτόχρονα.

Αλεξάνδρα Ζαμπά

Ποιήτρια και σκηνοθέτρια θεάτρου

Υπεύθυνη εργαστηρίου για την ψυχική αποκατάσταση